เรียน 三字经 กับอาจาร์ย Wongchan ตอนที่ 1

สเน่ห์ของ 三字经 อยู่ที่การท่องทีละ 3 คำ และแม้มีการแบ่งคำ แบ่ง 3 คำๆก็จริง ยังแยกเป็นคู่ๆ สังเกตุจากเครื่องหมายวรรคตอน

โดย 3 ตัวแรก อาจบอกสาเหตุ 3 ตัวหลังบอกผล

หรือ 3 ตัวแรก อาจบอกอะไรสักอย่าง 3 ตัวหลังขยายความ

คู่ ที่ 1    人之初,性本善。คู่ที่ 1

3 ตัวแรกบอกว่า กำเนิดของมนุษย์ หรือธรรมชาติดั้งเดิมของคน
3 ตัวหลังบอกว่า พื้นฐานจิตใจมีเมตตากรุณา

คู่ ที่ 2    性相近,习相远。

3 ตัวแรกบอกว่า จิตใจอารมณ์มนุษย์ทุกคนธรรมชาติให้มาใกล้เคียง
3 ตัวหลังบอกว่า การฝึกหัด (อาจดีหรือเลว อยู่ที่สิ่งแวดล้อม) ทำให้คนห่างไกลกัน

คนเราพื้นฐานล้วนคล้ายคลึงกันคือเป็นคนดี แต่สิ่งแวดล้อมที่ทำให้คนแตกต่างกัน

อันนี้เป็นความเชื่อ ที่นำไปสู่ทัศนคติ การอบรม ลัทธิต่างๆอีกมากมาย

บางระบบอย่างฝรั่ง มีทั้งที่เชื่อแบบนี้ กับพวกที่เชื่อว่าทุกคนเกิดมาเลว จึงต้องมีการศึกษา และศาสนา มาควบคุม ให้คนเป็นคนดึ

กับอีกพวก บอว่า คนเราเกิดมาไม่ดีไม่ชั่ว

ข้อมูลเพิ่มเติม

เรียนภาษาจีนกับ wanwan

เรียนภาษาจีนกับ http://wan-wan.exteen.com/

 

 

ฝีกออกเสียงภาษาจีน กับ www.shuifeng.net

 

按音序检索: A B C D E F G H J K L M N O P Q R S T W X Y Z

 

 

ā
ā
āi
āi
āi
ǎi
ài
ài
ān
àn
àn
àn
àn
áng
ǎo
ào
ào











bái
bǎi
bǎi
bǎi
bài
bài
bān
bān
bān
bān
bǎn
bǎn
bàn
bàn
bàn
bàn
bàn
bàn
bāng
bǎng
bǎng
bǎng
bàng
bàng
bāo
bāo
báo
bǎo
bǎo
bǎo
bǎo
bào
bào
bào
bào
bēi
bēi
bēi
běi
bèi
bèi
bèi
bèi
bèi
bèi
bēn
běn
bèn
bèng

















biān
biān
biān
biǎn
biàn
便
biàn

อ้างอิงจาก : http://www.shuifeng.net/Pinyin.asp

ภาพยนต์ 甜蜜蜜 (English subtitles)‏

MV เถียนมีมี่ Comrades, almost a love story
เป็น Music Video จากเรื่อง เถียนมีมี่ 3,650 วัน รักเธอคนเดียว ช่วงแรกเพลงจะเป็นเวอร์ชั่น เติ้งลี่จวิน ช่วงหลังเป็นเวอร์ชั่น หลี่หมิง

甜蜜蜜 (English subtitles)‏

ภาพยนต์ 甜蜜蜜 ชื่อ เป็นหนังดัง ปี 1996 สวยงามกินใจ ได้รับรางวัลมากมายทั้งตัวเอก ตัวประกอบ ผู้กำกับ ดนตรี เนื้อหากินใจ

Joyce Lim 乾一杯 hokkien song

เรียนภาษาจีนกับ http://www.cfl.arts.chula.ac.th/

Active/Passive Voices

Voice    หมายถึงวิธีพูด     Active Voice  หมายถึงรูปกริยาซึ่งประธานเป็นผู้กระทำหรือแสดงกริยานั้นโดยตรง   เช่น
 
咬了 这个 男人。
Gǒu yǎo-le zhège nánrén.
Passive Voice  หมายถึงรูปกริยาซึ่งประธานเป็นผู้ถูกกระทำกริยานั้นโดยผู้อื่น  ในโครงสร้างของภาษาจีน จะใช้คำว่า  被 (bèi
这个 男人 (狗) 咬了。
Zhège nánrén bèi (gǒu) yǎo-le.

被子句 bèizi jù ประโยคในรูป Passive Voice

                คำว่า bèi ในภาษาจีน หากแปลเป็นไทยก็ตรงกับคำว่า ถูก หรือ โดน นั่นเอง เป็นการพูดโดยเน้นกรรมของประโยค โดยที่ผู้พูดมีความหมายในใจว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่ไม่คาดหวัง หรือไม่อยากให้เกิดขึ้น

ตัวอย่างเช่น

เขาตีฉัน Cฉันถูกเขาตี

รถชนเขา C เขาโดนรถชน

เขาซื้อหนังสือเล่มนั้นไปแล้ว Cหนังสือเล่มนั้นถูกเขาซื้อไปแล้ว

รถของเขาชนรถของฉัน C รถของฉันโดนรถของเขาชน

เราจะเห็นว่า กรรมในประโยคแรก (ผู้ถูกกระทำ) จะกลายมาเป็นประธานของประโยคในรูป Passive Voice แทน และมีการเติมคำบุพบท ถูก หรือ โดน หน้าประธานของประโยคข้างหน้า (ผู้กระทำ) และตามด้วยคำกริยา ดังโครงสร้าง

ประธาน (ผู้ถูกกระทำ) + ถูก / โดน + คำนาม (ผู้กระทำ) + คำกริยา

ในภาษาจีนนั้นประโยคในรูป Passive Voice  สามารถทำความเข้าใจและใช้ได้ไม่ยาก เพราะรูปแบบโครงสร้างประโยคพื้นฐานจะเหมือนกับภาษาไทยทุกประการ เพียงแค่เปลี่ยนจากคำว่า ถูก หรือ โดน ในภาษาไทย เป็นคำว่าbèi เท่านั้นเอง ดังโครงสร้าง

ประธาน (ผู้ถูกกระทำ) + + คำนาม (ผู้กระทำ) + คำกริยา

ตัวอย่างเช่น            

我 的 书  被他带 回去了。

Wǒ de shū bèi tā dài huíqu le.

หนังสือของฉันถูกเขาถือติดกลับไปด้วย

       他 被 那 辆       倒了。

Tā bèi nà liàng chē zhuàng dǎo le.

เขาโดนรถคันนั้นชนล้มแล้ว

                สำหรับประโยคปฏิเสธก็เช่นกัน ในภาษาไทยจะเติมคำว่า ไม่ หรือ ไม่ได้ ไว้ข้างหน้าคำบุพบท ถูก หรือ โดน ในภาษาจีนก็แค่เติมคำว่า 没有 méiyou หรือ méi ไม่ หรือ ไม่ได้ (รูปอดีตของ ) ดังโครงสร้าง

ประธาน (ผู้ถูกกระทำ) + ไม่ได้ / ไม่ + ถูก / โดน + คำนาม (ผู้กระทำ) + คำกริยา

ประธาน (ผู้ถูกกระทำ) + 没有 / + + คำนาม (ผู้กระทำ) + คำกริยา

ตัวอย่างเช่น            

                老狼   咬伤。

Nà zhī yáng méi bèi lǎoláng yǎoshāng.

แกะตัวนั้นไม่ได้โดนจิ้งจอกเฒ่ากัดให้บาดเจ็บ

                我们        泰国       从来     没有       打败 过。

Wǒmen Tàiguó duì cónglái méiyǒu bèi rén dǎbài guo.

ทีมไทยของเราแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยถูกใครทำให้แพ้มาก่อน

                แต่ผู้อ่านอย่าเพิ่งชะล่าใจนะครับที่เห็นว่าโครงสร้างประโยคนั้นดูเหมือนกับภาษาไทย จริงๆ แล้วยังมีรายละเอียดปลีกย่อยนิดหน่อยที่ควรต้องระวัง แต่ก็ไม่ได้มากมายจนน่าปวดหัวอะไร เอาไว้ฉบับหน้าจะมาเล่าสู่กันฟังต่อ เพราะเนื้อที่ในฉบับนี้หมดลงแล้วครับ อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะครับ

อ่านเพิ่มเติม http://www.cfl.arts.chula.ac.th/tcsl/bei.html 

อ้างอิง : http://www.all-chinese.com/journal-arsom/-26-language

 

光目女(一)佛教动画

24孝卡通故事01孝感動天

คัมภีร์ตรีอักษร — 三字经

 

PIN YIN & MP3 :

 http://imandarinpod.com/hoola/index.php?option=com_content&view=article&id=248&catid=34&Itemid=66

 2010-05-21 

 丽莎:人之初,性本善,性相近,习相远……

人之初,性本善,性相近,习相远……( คนแรกเกิด จิตใจดี คล้ายคลึงกัน นิสัยต่าง … )

 小丽:丽莎,你在背《三字经》吗?你什么时候开始对《三字经》感兴趣了?

ลิซ่า เธอกำลังท่องคัมภีร์ตรีอักษรเหรอ ? เธอเริ่มสนใจคัมภีร์ตรีอักษรตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ ?

 

丽莎:前几天我听到邻居家的孩子在背《三字经》,听起来每一句只有三个字,非常简单,不过里面却包含了非常深刻的道理,所以我就买来一本看了看。

หลายวันก่อน ฉันได้ยินเด็กข้างบ้านท่องคัมภีร์ตรีอักษร, ฟังแล้วเหมือนทุกประโยคจะมีแค่ 3 อักษร ง่ายมากเลย แต่ความหมายด้านตรรกะที่แฝงไว้ในนั้นกลับลึกซึ้งมาก เพราะงั้น ฉันก็เลยลองซื้อมาอ่านเล่มนึง

 

小丽:这么说你已经看过《三字经》了,那我来考考你,怎么样?

งั้นก็พูดได้ว่าเธอเคยอ่านคัมภีร์ตรีอักษรมาแล้วสินะ ถ้างั้นฉันจะลองทดสอบเธอ ดีมั๊ย?

 

丽莎:好啊。小丽老师请出题。

ได้สิ เชิญคุณครูเสี่ยวลี่ตั้งคำถาม

 

小丽:在中国古代,《三字经》是儿童的启蒙读物,在传统教育中,小孩子们都是通过背诵《三字经》来识字知理的。那你知道《三字经》这本书一共有多少个字吗?

ในเมืองจีนยุคโบราณ คัมภีร์ตรีอักษรเป็นแบบเรียนขั้นพื้นฐานสำหรับหัดอ่านเบื้องต้น ตามจารีตโบราณด้านการศึกษา เด็กๆ ล้วนศึกษาเรียนรู้ตัวอักษรและคุณธรรมผ่านการท่องคัมภีร์ตรีอักษร งั้นเธอรู้มั๊ยว่าหนังสือคัมภีร์ตรีอักษรเล่มนี้มีอักษรรวมทั้งหมดกี่ตัว ?

 

丽莎:这个我知道,一共是1722个字。

ข้อนี้ฉันรู้ล่ะ ทั้งหมดมี 1722 ตัวอักษร

 

小丽:完全正确,那《三字经》里面都包括了哪些内容呢?

ถูกเผงเลยจ้ะ งั้น ในคัมภีร์ตรีอักษรประกอบด้วยเนื้อหาอะไรบ้าง ?

 

丽莎:《三字经》的内容包括了中国传统的教育、历史、天文、地理、伦理和道德以及一些民间传说。对了,我还在《三字经》里读到了我们以前学习过的故事,比如说孟母三迁、孔融让梨。

เนื้อหาในคัมภีร์ตรีอักษรประกอบด้วย จารีตโบราณทางการศึกษาของจีน ประวัติศาสตร์ ดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ จริยธรรมและคุณธรรม รวมถึงตำนานพื้นบ้านบางเรื่อง เออแน่ะ ฉันยังได้อ่านนิทานที่เราเคยเรียนผ่านมา เช่นเรื่องมารดาเมิ่งจื้อย้ายสามรอบ, ข่งหรงให้ลูกสาลี่  ในคัมภีร์ตรีอักษรด้วยล่ะ

 

小丽:说的没错,你对《三字经》的了解还真不少。

พูดถูกจ้ะ เธอเข้าใจคัมภีร์ตรีอักษรไม่น้อยเลยทีเดียว

 

丽莎:是啊,我觉得《三字经》非常适合小孩子们阅读,内容非常简单,读起来也非常上口,容易记忆,更重要的是,里面的道理非常深刻,这让我想起了我刚学过的一个成语“言简意赅”。

ใช่จ้ะ ฉันคิดว่าคัมภีร์ตรีอักษรเหมาะที่จะให้เด็กๆ หัดอ่านมาก เนื้อหาอ่านง่าย  อ่านแล้วท่องจำติดปาก จำขึ้นใจง่ายมาก ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือแฝงตรรกะทางความคิดไว้ในนั้นอย่างลึกซึ้ง ทำให้ฉันนึกถึงคติพจน์ที่ฉันเพิ่งเรียนผ่านมาว่า “言简意赅  – yán jiǎn yì gāi  -คำพูดกะทัดรัดแต่ความหมายครอบคลุมได้ทั่วถึง”

 ศึกษาเพิ่มเติมค่ะ

 http://www.yellowbridge.com/onlinelit/sanzijing.php

 บทเรียนที่เกี่ยวข้อง

 http://www.imandarinpod.com/forum/viewtopic.php?f=20&t=194

 http://www.imandarinpod.com/forum/viewtopic.php?f=20&t=225

 

三字经》全文下载

人之初,性本善。性相近,习相远。苟不教,性乃迁。教之道,贵以专。
昔孟母,择邻处。子不学,断机杼。窦燕山,有义方。教五子,名俱扬。
养不教,父之过。教不严,师之惰。子不学,非所宜。幼不学,老何为。
玉不琢,不成器。人不学,不知义。为人子,方少时。亲师友,习礼仪。
香九龄,能温席。孝于亲,所当执。融四岁,能让梨。弟于长,宜先知。
首孝弟,次见闻。知某数,识某文。一而十,十而百。百而千,千而万。
三才者,天地人。三光者,日月星。三纲者,君臣义。父子亲,夫妇顺。
曰春夏,曰秋冬。此四时,运不穷。曰南北,曰西东。此四方,应乎中。
曰水火,木金土。此五行,本乎数。曰仁义,礼智信。此五常,不容紊。
稻粱菽,麦黍稷。此六谷,人所食。马牛羊,鸡犬豕。此六畜,人所饲。
曰喜怒,曰哀惧。爱恶欲,七情具。□土革,木石金。与丝竹,乃八音。
高曾祖,父而身。身而子,子而孙。自子孙,至元曾。乃九族,而之伦。
父子恩,夫妇从。兄则友,弟则恭。长幼序,友与朋。君则敬,臣则忠。
此十义,人所同。

凡训蒙,须讲究。详训诂,名句读。为学者,必有初。小学终,至四书。
论语者,二十篇。群弟子,记善言。孟子者,七篇止。讲道德,说仁义。
作中庸,子思笔。中不偏,庸不易。作大学,乃曾子。自修齐,至平治。
孝经通,四书熟。如六经,始可读。诗书易,礼春秋。号六经,当讲求。
有连山,有归藏。有周易,三易详。有典谟,有训诰。有誓命,书之奥。
我周公,作周礼。著六官,存治体。大小戴,注礼记。述圣言,礼乐备。
曰国风,曰雅颂。号四诗,当讽咏。诗既亡,春秋作。寓褒贬,别善恶。
三传者,有公羊。有左氏,有彀梁。经既明,方读子。撮其要,记其事。
五子者,有荀杨。文中子,及老庄。

经子通,读诸史。考世系,知终始。自羲农,至黄帝。号三皇,居上世。
唐有虞,号二帝。相揖逊,称盛世。夏有禹,商有汤。周文王,称三王。
夏传子,家天下。四百载,迁夏社。汤伐夏,国号商。六百载,至纣亡。
周武王,始诛纣。八百载,最长久。周辙东,王纲堕。逞干戈,尚游说。
始春秋,终战国。五霸强,七雄出。嬴秦氏,始兼并。传二世,楚汉争。
高祖兴,汉业建。至孝平,王莽篡。光武兴,为东汉。四百年,终于献。
魏蜀吴,争汉鼎。号三国,迄两晋。宋齐继,梁陈承。为南朝,都金陵。
北元魏,分东西。宇文周,兴高齐。迨至隋,一土宇。不再传,失统绪。
唐高祖,起义师。除隋乱,创国基。二十传,三百载。梁义之,国乃改。
炎宋兴,受周禅。十八传,南北混。辽于金,皆称帝。太祖兴,国大明。
号洪武,都金陵。迨成祖,迁燕京。十六世,至崇祯。阉乱后,寇内讧。
闯逆变,神器终。清顺治,据神京。至十传,宣统逊。举总统,共和成。
复汉土,民国兴。

廿二史,全在兹。载治乱,知兴衰。读史书,考实录。通古今,若亲目。
口而诵,心而惟。朝于斯,夕于斯。昔仲尼,师项□。古圣贤,尚勤学。
赵中令,读鲁论。彼既仕,学且勤。披蒲编,削竹简。彼无书,且知勉。
头悬梁,锥刺股。彼不教,自勤苦。如囊萤,如映雪。家虽贫,学不缀。
如负薪,如挂角。身虽劳,犹苦卓。苏老泉,二十七。始发愤,读书籍。
彼既老,犹悔迟。尔小生,宜早思。若梁□,八十二。对大廷,魁多士。
彼既成,众称异。尔小生,宜立志。莹八岁,能咏诗。泌七岁,能赋□。
彼颖悟,人称奇。尔幼学,当效之。蔡文姬,能辨琴。谢道□,能咏吟。
彼女子,且聪敏。尔男子,当自警。唐刘晏,方七岁。举神童,作正字。
彼虽幼,身己仕。尔幼学,勉而致。有为者,亦若是。

犬守夜,鸡司晨。苟不学,曷为人。蚕吐丝,蜂酿蜜。人不学,不如物。
幼而学,壮而行。上致君,下泽民。扬名声,显父母。光于前,裕于后。
人遗子,金满嬴。我教子,惟一经。勤有功,戏无益。戒之哉,宜勉力。

千字文 บทอาขยานจีนโบราณ

 
 

千字文解释

天地玄黄 宇宙洪荒: 苍天是黑色的,大地是黄色的;茫茫宇宙辽阔无边。

日月盈昃 辰宿列张: 太阳有正有斜,月亮有缺有圆;星辰布满在无边的太空中。

寒来暑往 秋收冬藏: 寒暑循环变换,来了又去,去了又来;秋季里忙着收割,冬天里忙着储藏。

闰余成岁 律吕调阳: 积累数年的闰余并成一个月,放在闰年里;古人用六律六吕来调节阴阳。

云腾致雨 露结为霜: 云气升到天空,遇冷就形成雨;露水碰上寒夜,很快凝结为霜。

金生丽水 玉出昆冈: 金子生于金沙江底,玉石出自昆仑山岗。

剑号巨阙 珠称夜光: 最有名的宝剑叫“巨阙”,最贵重的明珠叫“夜光”。

果珍李柰 菜重芥姜: 果子中最珍贵的是李和柰,蔬菜中最看重的是芥和姜。

海咸河淡 鳞潜羽翔: 海水咸,河水淡;鱼儿在水中潜游,鸟儿在空中飞翔。

龙师火帝 鸟官人皇: 龙师、火帝、鸟官、人皇:这都是上古时代的帝皇官员。

始制文字 乃服衣裳: 有了仓颉,开始创造了文字,有了嫘祖,人们才穿起了遮身盖体的衣裳。

推位让国 有虞陶唐: 唐尧、虞舜英明无私,主动把君位禅让给功臣贤人。

吊民伐罪 周发殷汤: 安抚百姓,讨伐暴君,有周武王姬发和商君成汤。

坐朝问道 垂拱平章: 贤君身坐朝廷,探讨治国之道,垂衣拱手,和大臣共商国事。

爱育黎首 臣伏戎羌: 他们爱抚、体恤老百姓,四方各族人都归附向往。

遐迩一体 率宾归王: 远远近近都统一在一起,全都心甘情屈服贤君。

鸣凤在竹 白驹食场: 凤凰在竹林中欢鸣,白马在草场上觅食,国泰民安,处处吉祥。

化被草木 赖及万方: 贤君的教化覆盖大自然的一草一木,恩泽遍及天下百姓。

盖此身发 四大五常: 人的身体发肤分属于“四大”,一言一动都要符合“五常”。

恭惟鞠养 岂敢毁伤: 恭蒙父母亲生养爱护,不可有一丝一毫的毁坏损伤。

女慕贞洁 男效才良: 女子要思慕那些为人称道的贞妇洁女,男子要效法有德有才的贤人。

知过必改 得能莫忘: 知道自己有过错,一定要改正;适合自己干的事,不要放弃。

罔谈彼短 靡恃己长: 不要去谈论别人的短处,也不要依仗自己有长处就不思进取。

信使可复 器欲难量: 诚实的话要能经受时间的考验;器度要大,让人难以估量。

墨悲丝染 诗赞羔羊: 墨子为白丝染色不褪而悲泣,「诗经」中因此有「羔羊」篇传扬。

景行维贤 克念作圣: 高尚的德行只能在贤人那里看到;要克制私欲,努力仿效圣人。

德建名立 形端表正: 养成了好的道德,就会有好的名声;就像形体端庄,仪表也随之肃穆一样。

空谷传声 虚堂习听: 空旷的山谷中呼喊声传得很远,宽敞的厅堂里说话声非常清晰。

祸因恶积 福缘善庆: 祸害是因为多次作恶积累而成,幸福是由于常年行善得到的奖赏。

尺璧非宝 寸阴是竞: 一尺长的璧玉算不上宝贵,一寸短的光阴却值得去争取。

资父事君 曰严与敬: 供养父亲,待奉国君,要做到认真、谨慎、恭敬。

孝当竭力 忠则尽命: 对父母孝,要尽心竭力;对国君忠,要不惜献出生命。

临深履薄 夙兴温凊: 要“如临深渊,如履薄冰”那样小心谨慎;要早起晚睡,让父母冬暖夏凉。

似兰斯馨 如松之盛: 能这样去做,德行就同兰花一样馨香,同青松一样茂盛。

川流不息 渊澄取映: 还能延及子孙,像大河川流不息;影响世人,像碧潭清澄照人。

容止若思 言辞安定: 仪态举止要庄重,看上去若有所思;言语措辞要稳重,显得从容沉静。

笃初诚美 慎终宜令: 无论修身、求学、重视开头固然不错,认真去做,有好的结果更为重要。

荣业所基 籍甚无竟: 有德能孝是事业显耀的基础,这样的人声誉盛大,传扬不已。

学优登仕 摄职从政: 学习出色并有余力,就可走上仕道〈做官〉,担任一定的职务,参与国家的政事。

存以甘棠 去而益咏: 召公活着时曾在甘棠树下理政,他过世后老百姓对他更加怀念歌咏。

乐殊贵贱 礼别尊卑: 选择乐曲要根据人的身份贵贱有所不同;采用礼节要按照人的地位高低有所区别。

上和下睦 夫唱妇随: 长辈和小辈要和睦相处,夫妇要一唱一随,协调和谐。 

外受傅训 入奉母仪: 在外面要听从师长的教诲,在家里要遵守母亲的规范。

诸姑伯叔 犹子比儿: 对待姑姑、伯伯、叔叔等长辈,要像是他们的亲生子女一样。

孔怀兄弟 同气连枝: 兄弟之间要非常相爱,因为同受父母血气,犹如树枝相连。

交友投分 切磨箴规: 结交朋友要意相投,学习上切磋琢磨,品行上互相告勉。

仁慈隐恻 造次弗离: 仁义、慈爱,对人的恻隐之心,在最仓促、危急的情况下也不能拋离。

节义廉退 颠沛匪亏: 气节、正义、廉洁、谦让的美德,在最穷困潦倒的时候也不可亏缺。

性静情逸 心动神疲: 品性沉静淡泊,情绪就安逸自在;内心浮躁好动,精神就疲惫困倦。

守真志满 逐物意移: 保持纯洁的天性,就会感到满足;追求物欲享受,天性就会转移改变。

坚持雅操 好爵自縻: 坚持高尚铁情操,好的职位自然会为你所有。

都邑华夏 东西二京: 古代的都城华美壮观,有东京洛阳和西京长安。

背邙面洛 浮渭据泾: 东京洛阳背靠北邙山,南临洛水;西京长安左跨渭河,右依泾水。

宫殿盘郁 楼观飞惊: 宫殿盘旋曲折,重重迭迭;楼阁高耸如飞,触目惊心。

图写禽兽 画彩仙灵: 宫殿上绘着各种飞禽走兽,描画出五彩的天仙神灵。

丙舍傍启 甲帐对楹: 正殿两边的配殿从侧面开启,豪华的账幕对着高高的楹柱。

肆筵设席 鼓瑟吹笙: 宫殿中大摆宴席,乐人吹笙鼓瑟,一片歌舞升平的景象。

升阶纳陛 弁转疑星: 登上台阶进入殿堂的文武百官,帽子团团转,像满天的星星。

右通广内 左达承明: 右面通向用以藏书的广内殿,左面到达朝臣休息的承明殿。

既集坟典 亦聚群英: 这里收藏了很多的典籍名著,也集着成群的文武英才。

杜稿钟隶 漆书壁经: 书殿中有杜度的草书、钟繇的录书,还有漆写的古籍和孔壁中的经典。

เรียนภาษาจีนกับ อาศรมสยาม-จีนวิทยา

 

ฉบับภาษาและไวยากรณ์

 ฉบับที่ 34 (สิงหาคม 2552)
 白昼 báizhòu    กับ白天 báitiān
 ฉบับที่ 33 (กรกฎาคม 2552)
  上面 shàngmiàn /下面 xiàmiàn
 ฉบับที่ 32 (มิถุนายน 2552)
 
 ฉบับที่ 31 (พฤษภาคม 2552)
 
 ฉบับที่ 30 (เมษายน 2552)
 
 ฉบับที่ 29 (มีนาคม 2552)
 
 ฉบับที่ 28 (กุมภาพันธ์ 2552)
 
 ฉบับที่ 27 (มกราคม 2552)
   嫉妒 jídù /羡慕 xiànmù , ประโยคในรูปกรรมวาจก(จบ)
 ฉบับที่ 26 (ธันวาคม 2551)
   方便 fāngbiàn , ประโยคในรูปกรรมวาจก
 ฉบับที่ 25 (พฤศจิกายน 2551)
   盲目mángmù , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกความเป็นไปได้(จบ)
 ฉบับที่ 24 (ตุลาคม 2551)
   走后门 zǒuhòumén , หน่วยเสริมภาคฯ
 ฉบับที่ 23 (กันยายน 2551)
   横着出来 héngzhechūlai , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกทิศทางฯ
 ฉบับที่ 22 (สิงหาคม 2551)
   放屁 fàngpì , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกทิศทาง(ต่อ)
 ฉบับที่ 21 (กรกฏาคม 2551)
   泡病号 pàobìnghào , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกทิศทาง (ต่อ)
 ฉบับที่ 20 (มิถุนายน 2551)
   网恋 wǎng liàn、网友 wǎng yóu , หน่วยเสริมภาคแสดงฯ
 ฉบับที่ 19 (พฤษภาคม 2551)
   网吧 wǎngbā , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกผล (จบ)
 ฉบับที่ 18 (เมษายน 2551)
   铁公鸡 tiě gōngjī , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกผล (ต่อ)
 ฉบับที่ 17 (มีนาคม 2551)
   充电 chōngdiàn , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกผล
 ฉบับที่ 16 (กุมภาพันธ์ 2551)    行货 hánghuò , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกปริมาณ
 ฉบับที่ 15 (มกราคม 2551)
   水货 shuǐhuò , หน่วยเสริมภาคแสดงบอกปริมาณ(ต่อ)

ฉบับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

 ฉบับที่ 91 (สิงหาคม 2552)   คุนหมิง, นานาทัศนะเรื่องคำสั่งปิดทะเลในสมัยราชวงศ์หมิง
 ฉบับที่ 90 (มกราคม 2553)   เรียนรู้ข้อคิดจาก “ความฝันในหอแดง”
 ฉบับที่ 89 (ธันวาคม 2552)   เมืองที่ถูกลบชื่อจากแผนที่จีนในสมัยราชวงศ์ชิง
  ฉบับที่ 88 (พฤศจิกายน 2552)   การทำลายล้างพุทธศาสนาครั้งใหญ่ในหน้าประวัติศาสตร์จีน
  ฉบับที่ 87 (ตุลาคม 2552)   ไซอิ๋ว – ยอดวรรณคดีพุทธศาสนามหายาน (จบ)
  ฉบับที่ 86 (กันยายน 2552)   ไซอิ๋ว – ยอดวรรณคดีพุทธศาสนามหายาน, ฮั่นอู่ตี้
 ฉบับที่ 85 (สิงหาคม 2552)   ไห่ญุ่ย (พ.ศ. 2057 – 2130) , เกร็ดน่ารู้เกี่ยวกับชนเผ่ามองโกล
 ฉบับที่ 84 (กรกฎาคม 2552)   ซินเกียง — ดินแดนแห่งความหลากหลาย , ซันกู ลิ่วผอ
  ฉบับที่ 83 (มิถุนายน 2552)   แพนด้าน้อย , จิ่งเต๋อเจิ้น , สรรพคุณของชากุหลาบ
 ฉบับที่ 82 (พฤษภาคม 2552)   สงกรานต์ในหมู่ชาวไต (จบ) , ตำนานสัตว์เทพทั้งสี่ของจีนโบราณ
 ฉบับที่ 81 (เมษายน 2552)   สงกรานต์ในหมู่ชาวไต , แผ่นดินจีนยุคราชวงศ์สุย
 ฉบับที่ 80 (มีนาคม 2552)   มหานครอู่ฮั่น , จารึกกระท่อมหยาบเถื่อน1
 ฉบับที่ 79 (กุมภาพันธ์ 2552)   คำประพันธ์พิเศษของจีน , รีบร้อน
 ฉบับที่ 78 (มกราคม 2552)   รอบรู้เมืองซูโจว , 50 ปีของเขตปกครองตนเองกวางสี
 ฉบับที่ 77 (ธันวาคม 2551)   หังโจว , 30 ปีแห่งการปฏิรูปเศรษฐกิจและสังคมจีน
 ฉบับที่ 76 (พฤศจิกายน 2551)   องค์กรความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ , สงครามจีน-ญี่ปุ่น
 ฉบับที่ 75 (ตุลาคม 2551)   หลี่ซื่อหมิน-ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรถัง
 ฉบับที่ 74 (กันยายน 2551)   ฐานยิงจรวดจิ่วเฉวียน , เกร็ดประวัติโจวเอินไหล
 ฉบับที่ 73 (สิงหาคม 2551)   สนามกีฬารังนก , จิ๋นซีฮ่องเต้ , อธิบายประวัติศาสตร์เหมาไถ
 ฉบับที่ 72 (กรกฎาคม 2551)   สุสานทหารม้า , สนามบินนานาชาติของจีน(จบ) , ชาซิ่งเหริน
 ฉบับที่ 71 (มิถุนายน 2551)   พายุทะเลทรายในจีน , สนามบินนานาชาติของจีน , ชาซิ่งเหริน
 ฉบับที่ 70 (พฤษภาคม 2551)   ความเป็นมาของเมืองอู๋ซี , กำแพงเืมืองโบราณนานกิง , ชาขาว
 ฉบับที่ 69 (เมษายน 2551)   โครงการผันน้ำจากใต้ขึ้นเหนือ(จบ) , นอแรดแกะสลัก
 ฉบับที่ 68 (มีนาคม 2551)   โครงการผันน้ำจากใต้ขึ้นเหนือ , พุทธศาสนาในจีน
 ฉบับที่ 67 (กุมภาพันธ์ 2551)   แม่น้ำฮวงโห , ดอกไม้มีชื่อ 10 ชนิดของประเทศจีน
 ฉบับที่ 66 (มกราคม 2551)   เทศกาลสำคัญของจีน(จบ) , การสำรวจขั้วโลกใต้ของจีน
 ฉบับที่ 65 (ธันวาคม 2550)   เทศกาลสำคัญของจีน , พระราชวังหยวนหมิงหยวน
 ฉบับที่ 64 (พฤศจิกายน 2550)   วันชาติจีน(จบ) , ร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของจีน(จบ)
 ฉบับที่ 63 (ตุลาคม 2550)   วันชาติจีน , ร่างรัฐธรรมนูยฉบับแรกของจีน
 ฉบับที่ 62 (กันยายน 2550)   ความเป็นมาของมหานครเซี่ยงไฮ้ , ชวนอ่านเรื่องห้องสิน(ต่อ)
 ฉบับที่ 61 (สิงหาคม 2550)   ซานซิงตุย(จบ) , เหล่ากับการบำรุงร่างกาย
 ฉบับที่ 60 (กรกฏาคม 2550)   ซานซิงตุย , การเผาเงินกระดาษของจีน
 ฉบับที่ 59 (มิถุนายน 2550)   ความเป็นมาของรถไฟจีน , สะพานของจีน
 ฉบับที่ 58 (พฤษภาคม 2550)   พัฒนาการยานอวกาศจีน , ชาหลงจิ่งแห่งซีหู
 ฉบับที่ 57 (เมษายน 2550)   สารานุกรมหย่งเล่อต้าเตี่ยน , ประวัติชาหลงจิ่งแห่งซีหู
 ฉบับที่ 56 (มีนาคม 2550)   เทศกาลโคมไฟน้ำแข็วของจีน , หยาวต้ง , อาณาจักรมองโกล
 ฉบับที่ 55 (กุมภาพันธ์ 2550)   หูท่ง(ซอย)ของปักกิ่ง , เส้นทางการฑูตของจีนใหม่(ต่อ)
 ฉบับที่ 54 (มกราคม 2550)   ฝูหวา-แมสคอทโอลิมปิคเกมส์ที่ปักกิ่ง
 ฉบับที่ 53 (ธันวาคม 2549)   อุดมศึกษาที่เป็นอยู่ในประเทศจีน(ต่อ)
 ฉบับที่ 52 (พฤศจิกายน 2549)   อุดมศึกษาที่เป็นอยู่ในประเทศจีน , อาหารของชาวฮั่น
 ฉบับที่ 51 (ตุลาคม 2549)   ความเป็นมาของเทศกาลกินเจในหมู่คนไทยเชื้อสายจีน
 ฉบับที่ 50 (กันยายน 2549)   ทางรถไฟสายชิง-จั้ง , การพลัดพราจากถิ่นมาตุภูมิของฮ่องกง
 ฉบับที่ 49 (สิงหาคม 2549)   วิพากษ์"การปรับตนให้กลายเป็นจีน" ของราชวงศ์ชิง
 ฉบับที่ 48 (กรกฏาคม 2549)   ถิ่นแต้จิ๋วฯ , ความเชื่อเกี่ยวกับการสวมใส่ของคนจีนสมัยก่อน
 ฉบับที่ 47 (มิถุนายน 2549)   ทัณฑวิธี 5 ประการของจีนโบราณ , เทศกาลตวนอู่(ขนมจ้าง)จบ
 ฉบับที่ 46 (พฤษภาคม 2549)   ย้อนรอยโอลิมปิคจีน(จบ) , เทศกาลตวนอู่(ขนมจ้าง)
 ฉบับที่ 45 (เมษายน 2549)   ย้อนรอยโอลิมปิคจีน , แผนปฏิรูปการเมืองฯของ"ซางยาง"
 ฉบับที่ 44 (มีนาคม 2549)   รอบรู้เกี่ยวกับภูมิศาสตร์จีน , ธรรมเนียมแต่งงานแบบโบราณฯ
 ฉบับที่ 43 (กุมภาพันธ์ 2549)   ความรักและการแต่งงานของชาวธิเบต(จบ)
 ฉบับที่ 42 (มกราคม 2549)   นานาสาระเกี่ยวกับอาหารจีน , วัฒนธรรมด้านอาหาร(แมนจู)
 ฉบับที่ 41 (ธันวาคม 2548)   เทศกาลตรุษจีน , การแพทย์แผนจีน(จบ) , ขนมเหนียนกาว
 ฉบับที่ 40 (พฤศจิกายน 2548)   ความเป็น"สมัยใหม่"ของจีน , การแพทย์แผนจีน , เกี้ยว
 ฉบับที่ 39 (ตุลาคม 2548)   ปัญหาว่าด้วยจักรวรรดินิยมทางเศรษฐกิจในจีน
 ฉบับที่ 38 (กันยายน 2548)   ไปเยว่- อีทฤษฎีหนนึ่งของต้นกำเนิดคนไท/ไทย
 ฉบับที่ 36 (สิงหาคม 2548)   สงครามฝิ่นและสนธิสัญญานานกิงในทัศนะใหม่
 ฉบับที่ 35 (กรกฏาคม 2548)   เยี้ยมบ้านแต้จิ๋ว , จอหงวน , พัฒนาการของธงชาติจีน
 ฉบับที่ 34 (มิถุนายน 2548)   เยี้ยมบ้านแต้จิ๋ว , ความเป็นมาของเหล้าจีน , คนจีนกับมังกร
 ฉบับที่ 33 (พฤษภาคม 2548)   ย้อนพินิจประธานาธิบดีวังจิงเว่ย , ความเป็นมาของเหล้าจีน
 ฉบับที่ 32 (เมษายน 2548)   ชา และบางสิ่งที่ท่านอาจไม่รู้ , ความเชื่อทางศาสนาของชาวจีน
 ฉบับที่ 31 (มีนาคม 2548)   ตัวเต็ม- ตัวย่อ จากวิวัฒนาการอักษรจีน(ต่อ)
 ฉบับที่ 30 (กุมภาพันธ์ 2548)   ตัวเต็ม- ตัวย่อ จากวิวัฒนาการอักษรจีน
 ฉบับที่ 29 (มกราคม 2548)   ภาษา- รหัสรับในการสืบหาต้นกำเนิดของชนชาติ
 ฉบับที่ 28 (ธันวาคม 2547)   การทับศัพท์ภาษาไทยที่มาจากภาษาจีน , กำแพงเมืองจีน
 ฉบับที่ 27 (พฤศจิกายน 2547)   ความหมายที่เป็นสัญลักษณ์ในพิธีแต่งงานตามประเพณีจีนฯ
 ฉบับที่ 26 (ตุลาคม 2547)   ความรู้เกี่ยวกับแหวน
 ฉบับที่ 25 (กันยายน 2547)   ราชธานีในสมัยโบราณของจีน
 ฉบับที่ 24 (สิงหาคม 2547)   รายสือศิลป์และภาพวาดจีน , ประเพณีนิยมการดื่มชา
 ฉบับที่ 23 (กรกฏาคม 2547)   พิธีกรรมเกี่ยวกับการเกิด , ข้อห้ามเกี่ยวกับการกิน
 ฉบับที่ 22 (มิถุนายน 2547)   ระดับชั้นของฯ(ปัจจัย4)ในสมัยโบราณ
 ฉบับที่ 21 (พฤษภาคม 2547)   ปริศนาเกี่ยวกับชาติกำเนิดของจิ๋นซีฮ่องเต้
 ฉบับที่ 20 (เมษายน 2547)
 
 ฉบับที่ 19 (มีนาคม 2547)
 
 ฉบับที่ 18 (กุมภาพันธ์ 2547)
   
 ฉบับที่ 17 (มกราคม 2547)
 
 ฉบับที่ 16 (ธันวาคม 2546)
 
 ฉบับที่ 15 (พฤศจิกายน 2546)   สัญลักษณ์ที่เป็นมงคลในสมัยโบราณ
 ฉบับที่ 14 (ตุลาคม 2546)   เสน่ห์วรรณคดีจีน , นานาอาชีพของชาวจีน
 ฉบับที่ 13 (กันยายน 2546)

 ฉบับที่ 12 (สิงหาคม 2546)   “เทพประทานบุตร” ตามคติมหายาน
  ฉบับที่ 11 (กรกฏาคม 2546)   อุปรากรปักกิ่ง
 ฉบับที่ 10 (มิถุุนายน 2546)    ว่าด้วยเรื่อง "หย่า" ของจีนโบราณ
 ฉบับที่  9  (พฤษภาคม 2546)   เทพเจ้าแห่งเตา
 ฉบับที่  8  (เมษายน 2546)   กายกรรมจีน
 ฉบับที่  7  (มีนาคม 2546)   วรรณกรรมภาษาจีนในสยาม
  ฉบับที่ 6 (กุมภาพันธ์ 2546)   ตำนานมวยจีน จากเส้าหลินถึงบู๊ตึ๊ง
 ฉบับที่  5  (มกราคม 2546)   ทำไมคนจีนถึงเรียกสิ่งของทั้งหลายว่า“东西”(ตะวันออก-ตก)
 ฉบับที่  4  (ธันวาคม 2545)   พิธีกินเจ , ปรัชญาเต๋าของจวงจื่อ
 ฉบับที่  3  (พฤศจิกายน 2545)   ที่มาของคำว่า商人(ซังเหริน)
 ฉบับที่  2  (ตุลาคม 2545)

 ฉบับที่  1  (กันยายน 2545)

 

เทศกาลวันไหว้บะจ่าง 端午节

เทศกาลวันไหว้บะจ่าง 端午节

เทศกาลไหว้จ่าง ภาษาจีนเรียกว่า เทศกาลตวนอู่ ตรงกับวันที่ 5 เดือน 5 ตามปฏิทินจีน (จันทรคติ) ของทุกปี

端午节的传说:屈原的故事
ความเป็นมาของเทศกาลตวนอู่ เรื่องตำนานของชวีเอวี๋ยน在春秋时期,中国分为许多个小国,秦国是其中最强大的国家,而楚国是比较弱小的国家,常常受到秦国的威胁。
ในสมัยชุนชิว ประเทศจีนถูกแบ่งเป็นแคว้นเล็กๆ จำนวนมาก แคว้นฉินเป็นแคว้นที่เข้มแข็งที่สุดในขณะนั้น ส่วนแคว้นฉู่เป็นแคว้นที่อ่อนแอและเล็ก ซึ่งมักถูกแคว้นฉินกดขี่ข่มเหง

屈原是楚国的大臣,他十分担心自己的国家,建议楚王联合齐国一起来抵抗秦国,遭受到贵族士大夫阶层的强烈反对。
ชวีเอวี๋ยน เป็นขุนนางระดับสูงของแคว้นฉู่ เขาห่วงใยประเทศชาติบ้านเมืองของตนมาก เสนอให้แคว้นฉู่ร่วมมือกับแคว้นฉีเพื่อต่อต้านแค้วนฉิน  แต่ถูกเหล่าราชนิกูลและชนชั้นสูงต่อต้านอย่างหนัก

屈原遭到陷害,被免去官职,流放到很远的地方。可是,屈原依然为自己的国家和人民而担忧,并因此写成了忧国忧民的不朽诗篇《离骚》。
ชวีเอวี๋ยนถูกปรักปรำให้ร้าย ถอดออกจากตำแหน่งขุนนาง และเนรเทศไปอยู่แดนไกล แต่ชวีเอวี๋ยนยังห่วงใยบ้านเกิดเมืองนอนและประชาชนของตน จึงได้ประพันธ์บทกวี อมตะชื่อ “หลีเซา” ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความห่วงใยบ้านเมืองและราษฎร

 
公元前278年,秦国的军队果真占领了楚国的都城。屈原听到这个消息后悲痛欲绝,在农历五月初五那天跳进汨罗江自杀了。屈原用这种方式表达他对祖国的热爱和对世俗的悲愤。
278 ปีก่อนคริสตกาล กองทัพของแคว้นฉินก็เข้ายึดครองเมืองหลวงของแคว้นฉู่จริงๆ หลังจากชวีเอวี๋ยวนทราบข่าวนี้ เศร้าโศกเสียใจปานชีวาวาย และได้กระโดดลงแม่น้ำหมี่หลอเจียงเพื่อฆ่าตัวตาย ในวันที่ 5 เดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติ (ปฏิทินจีน) ชวีเอวี๋ยนใช้วิธีนี้ แสดงออกถึงความรู้สึกจงรักภักดีแต่ประเทศชาติ และความคับแค้นใจที่มีต่อสังคมโลก楚国人们听到屈原自杀的消息,纷纷赶到江边。渔夫们划着船在江上努力寻找,希望能把他打捞起来。
เมื่อชาวแค้วฉู่รู้ข่าวการฆ่าตัวตายของชวีเอวี๋ยน ต่างพากันมายังริมแม่น้ำ ชาวประมงก็ออกพายเรือหา เพื่อหวังว่าจะงมเขาขึ้นมาได้

有的人把给屈原准备的饭团子、鸡蛋扔进江里,希望江里的鱼、虾和螃蟹吃了这些食品,不去啃咬屈原的身体。
บางคนก็นำข้าวปั้น ไข่ต้มที่เตรียมไว้ให้ชวีเอวี๋ยน โยนลงแม่น้ำ เพื่อหวังว่าปลาปูกุ้งห้อยในน้ำ จะกินอาหารพวกนี้แล้วไม่ไปกัดกินร่างของชวีเอวี๋ยน

从此以后,每年到了五月初五,大家都会带着祭品到江边来纪念屈原。但是,人们发现直接把饭团扔到水里,饭团会散开,就想到先用树叶把饭包住,外面再用彩色的丝线绑住它。

 

นับแต่นั้นเป็นต้นมา เมื่อถึงวันที่ 5 เดือน 5 ของทุกปี ทุกคนจะนำเครื่องเซ่น มาเซ่นไหว้รำลึกถึงชวีเอวี๋ยนที่ริมแม่น้ำ แต่ผู้คนก็พบว่า การโยนข้าวปั้นลงน้ำตรงๆ ข้าวปั้นจะแตกออก จึงนึกถึงการใช้ใบไม้มาห่อแล้วเอาด้ายสีต่างๆ มัดมันไว้

慢慢地,这种用树叶包扎起来的饭团,就变成了今天的粽子。渔夫划船打捞屈原的行动,演变成了现在的一项赛龙舟的体育活动了。
นานวันเข้า ข้าวปั้นที่ห่อโดยใบไม้ จึงกลายเป็น “จ่าง” ในทุกวันนี้ กิจกรรมที่ชาวประมง พายเรืองมหาชวีเอวี๋ยน ก็กลายเป็นกิจกรรมการกีฬา “แข่งเรือมังกร” ในทุกวันนี้

 

credit :beer87 (pantip)

在心里从此永远有个你

เรียนภาษาจีนกลางง่ายนิดเดียว ด้านไวยากรณ์

     
  
 
 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers

%d bloggers like this: